Γυρολόγος παπλωματάς: Γυρνούσε τις γειτονιές και τα χωριά, έχοντας πάντα μαζί του, το ‘’δοξάρι’’ του, ένα τοξοειδές ξύλινο όργανο, με το οποίο χτυπούσε ελαφρά την επιφάνεια του παπλώματος, έως ότου απλωθεί ομοιόμορφα, το ήδη ξασμένο βαμβάκι. Μόλις το πάπλωμα έπαιρνε ομοιόμορφο πάχος τότε το έραβε.
Ο παπλωματάς κατασκεύαζε ή επισκεύαζε παπλώματα, γεμίζοντας τα με βαμβάκι ή μαλλί, και τα «χτένιζε» με ειδικά εργαλεία (τόξο, καμάρα). Συνήθως γύριζε στα σπίτια με τη σαιζόν του κρύου και η επίσκεψή του ήταν ένα μικρό γεγονός για την οικογένεια.
