Το χάνι ήταν ξενώνας-κατάλυμα για ταξιδιώτες και εμπόρους σε επαρχιακούς δρόμους και περάσματα. Σταματούσαν εκεί για φαγητό, ξεκούραση και για να αφήσουν τα ζώα τους (άλογα, μουλάρια, καμήλες). Ο χανιτζής (ιδιοκτήτης ή διαχειριστής του χανιού) πρόσφερε στέγη, νερό, τροφή και πολλές φορές και ασφάλεια.