Ο Παναγιωτάκης Γεραρής ήταν γεννημένος στη Ζάχολη (Ευρωστίνα). Εξελίχθηκε σε έναςν από τους πρωτεργάτες της Επανάστασης του 1821, αφού εκδίωξε τις οθωμανικές φρουρές της περιοχής του τον Μάρτιο του 1821. Στη συνέχεις πολέμησε στην Κόρινθο, στα Τρίκορφα, στα Δερβενάκια και στα Μαύρα Λιθάρια, τη μοναδική μεγάλη μάχη που έλαβε χώρα στην περιοχή του Ξυλοκάστρου και οδήγησε στην εξολόθρευση των υπολειμμάτων του στρατού του Δράμαλη, που είχαν γλιτώσει από τα Δερβενάκια και προσπαθούσαν να φτάσουν στην Πάτρα.
Οι αγωνιστές οχυρώθηκαν αρχικά στη Μονή Προφήτη Ηλία και στον Πύργο του Κορδή τον Ιούλιο του 1822, μετά τη μάχη των Δερβενακίων. Ο στρατός του Δράμαλη παρέμεινε αρχικά στην Κόρινθο, στις αρχές του 1823 όμως ξεκίνησε για την Πάτρα, προκειμένου να ενισχύσει την εκεί άμυνα. Ο Γεραρής, μαζί με τους οπλαρχηγούς Χελιώτη και Νικολάκη Πετμεζά κατέβηκαν από το μοναστήρι και ταμπουρώθηκαν στην τοποθεσία Μαύρα Λιθάρια. Αν και ο Γεραρής τραυματίστηκε σοβαρά, επέζησε και η ήττα των Οθωμανών ήταν συντριπτική. Ο ίδιος απεβίωσε τελικά το 1864, έχοντας απολαύσει τιμές για τη συνεισφορά του στον Αγώνα.