Επικεφαλής της παρέας ήταν ο πρωτομάστορας, συνήθως ο καλύτερος χτίστης ή πελεκάνος· ακολουθούσαν οι πελεκάνοι ή πετροφάηδες (λιθοξόοι), οι μαστόροι, οι νταμαρτζήδες, τα μαστορόπουλα («κουδαρόπουλα» ή «λαγούλια»)· οι μεταφορές γίνονταν συνήθως με μουλάρια.
Ο πετράς (ή χτίστης) είναι ο μάστορας που χτίζει με πέτρα – το πιο διαδεδομένο δομικό υλικό στην Ελλάδα μέχρι τον 20ό αιώνα. Οι πέτρες δούλευαν “ξερολιθιά” ή με ασβέστη. Οι καλές κατασκευές “κρατάνε αιώνες” και πολλές φορές αποτελούν λαϊκά αριστουργήματα.
