Ο βαλμάς ήταν ο ιδιοκτήτης μια ομάδας αλόγων που ονομάζονταν λακνιά και ήταν πάντα στην ύπαιθρο. Τα άλογα αυτά εκτρέφονταν όλο το χρόνο, για να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά στο αλώνισμα. Ο βαλμάς ερχόταν σε συνεννόηση με τους κατοίκους του χωριού για το πότε θα πήγαινε να αλωνίσει και πόσο θα ήταν το κέρδος του. Η σειρά για το αλώνισμα είχε καθοριστεί από τους χωρικούς ανάλογα με το ποιος είχε πάει πρώτος το δεμάτι στο αλώνι. Οδηγούσε τα ζώα σε κυκλική κίνηση από την περιφέρεια προς το κέντρο του αλωνιού πηγαίνοντας και αυτός μαζί τους. Οι αλωνιστικές μηχανές έφεραν το τέλος και αυτού του επαγγέλματος.