Οι προεστοί ως αιρετοί άρχοντες διοικούσαν τον τόπο με αρωγό τις εκκλησιαστικές αρχές, αφού είναι εμφανής η σχέση της Εκκλησίας με την πολιτική εξουσία της τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς γύρω από τους ναούς και στα όρια της διοικητικής διαίρεσης των ενοριών λειτουργούσε ο θεσμός της κοινοτικής διοίκησης. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία διατηρούσε την αρχηγία όλης της χριστιανικής κοινότητας, είχε το δικαίωμα αλλά και την ηθική υποχρέωση, να θέτει υπό την προστασία της τις κοινότητες και να παρεμβαίνει για να εξομαλύνει διενέξεις ή να μεσολαβεί στην Πύλη για τη ρύθμιση των φόρων και άλλων ζητημάτων. Πολλές φορές όμως οι παρεμβάσεις του ανώτατου κλήρου δεν απέβλεπαν στο καλό του συνόλου της κοινότητας, αλλά κάποιων ισχυρών αρχόντων, που το Πατριαρχείο ή οι αρχιερείς είχαν λόγους να στηρίξουν στα κοινοτικά αξιώματα.