Η μπαταρία αποτελείται από 9 βάζα Leiden. Είναι όλα κλειστά με ξύλινα καπάκια, στα οποία είχαν τοποθετηθεί ορειχάλκινες ράβδοι που κατέληγαν στην κορυφή σε μικρά σφαιρίδια. Καθένα από αυτά τα βαζάκια συνδέεται με τα άλλα μέσω ορειχάλκινων ράβδων.
Το βάζο Leiden είναι η παλαιότερη μορφή πυκνωτή, μια συσκευή που χρησιμοποιείται για την αποθήκευση ηλεκτρικών φορτίων. Τα βάζα που συνδέονται σε μια μπαταρία επέτρεπαν την αύξηση της ποσότητας της αποθηκευμένης φόρτισης. Αυτή η συσκευή εφευρέθηκε το 1745 από τον Pieter van Musschenbroek (1692-1761), καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Leiden (εξ ου και το όνομα της συσκευής) και τον Ewald Jürgen von Kleist (1700-1748). Το βάζο Leiden ήταν αρχικά ένα γυάλινο δοχείο γεμάτο με νερό και κλειστό με ένα πώμα το οποίο τρυπήθηκε σε όλη τη διαδρομή με χάλκινο σύρμα.
Ωστόσο, πολύ γρήγορα διαπιστώθηκε ότι η αντικατάσταση του υγρού με μεταλλικό φύλλο μέσα στο βάζο και η κάλυψη του γυαλιού με μέταλλο στο εξωτερικό μπορεί να συσσωρεύσει πολύ μεγαλύτερη φόρτιση. Το βάζο θα μπορούσε να φορτιστεί ηλεκτρικά φέρνοντας σε επαφή τη ράβδο με ένα ενεργοποιημένο σώμα.
Η εικονιζόμενη μπαταρία των βάζων Leiden αγοράστηκε από το Jagiellonian University Museum του Λονδίνου το 1995.