Αντίγραφο λιθογραφικού πιεστηρίου του 18ου αιώνα .
Στο λιθογραφικό πιεστήριο, το είδωλο του αντικειμένου που θέλουμε να εκτυπώσουμε σχεδιάζεται με λιπαρό μολύβι πάνω στη λιθογραφική πλάκα και στη συνέχεια η πλάκα υγραίνεται. Όταν κατόπιν απλωθεί λιπαρή μελάνη στην πλάκα, το νερό την εμποδίζει να διαβρέξει όλα εκείνα τα σημεία που δεν έχουν σχεδιαστεί και έτσι αυτή συγκεντρώνεται στα σημεία που θέλουμε να εκτυπώσουμε. Στη Λιθογραφία δεν υπάρχουν κοίλα ούτε ανάγλυφα. Η εικόνα που θα τυπωθεί, όσο και τα μέρη που αντιστοιχούν στα άσπρα, βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Η αρχή της Λιθογραφίας στηρίζεται στο φυσικό φαινόμενο ότι το λίπος διώχνει το νερό.
Το μελάνι εκτυπώσεως πιάνει μόνο εκεί όπου η πλάκα είναι λιπασμένη ενώ στα υπόλοιπα σημεία το νερό εμποδίζει το μελάνι να πιάσει. Τοποθετείται με προσοχή το χαρτί επάνω στη μελανωμένη επιφάνεια και τυπώνεται στο λιθογραφικό πιεστήριο. Από τα πρώτα χρόνια της Λιθογραφίας χρησιμοποιούνται και φύλλα τσίγκου ή αλουμινίου αντί για τις βαριές λιθογραφικές πέτρες. Και στη Λιθογραφία για να γίνει ένα χρωματιστό έργο πρέπει να σχεδιαστούν και να τυπωθούν τόσες πλάκες όσα και τα χρώματα του έργου.