Ο τέτζερης αποτελούσε το κύριο σκεύος για την παρασκευή φαγητών.

1. Μορφολογία και Κατασκευή

• Σώμα: Διαθέτει κυλινδρικό σχήμα με βαθύ εσωτερικό και σταθερή βάση. Η επιφάνειά του φέρει εμφανή σημάδια σφυρηλάτησης στο χέρι, χαρακτηριστικό της παραδοσιακής χαλκουργίας.
• Καπάκι: Το σκεύος συνοδεύεται από το αυθεντικό του καπάκι, το οποίο έχει κωνικό σχήμα και εφαρμόζει εσωτερικά στο χείλος του τέτζερη για να σφραγίζει τη θερμότητα και τους υδρατμούς.
• Υλικό: Είναι κατασκευασμένος από χαλκό, ο οποίος παρουσιάζει μια φυσική οξείδωση εξωτερικά, ενώ εσωτερικά διακρίνεται η στρώση του κασσίτερου.

2. Τεχνική του Γανώματος (Επικασσιτέρωση)

• Εσωτερική Προστασία: Όπως φαίνεται στο χείλος και στο καπάκι, το σκεύος είναι γανωμένο. Η διαδικασία αυτή ήταν απαραίτητη για την υγεία, καθώς ο κασσίτερος εμπόδιζε τη δημιουργία του δηλητηριώδους οξειδίου του χαλκού (οξείδωση) κατά την επαφή με το φαγητό.
• Συντήρηση: Οι νοικοκυρές έδιναν τακτικά τα σκεύη στον πλανόδιο τεχνίτη (γανωτζή ή καλαϊτζή) για ανανέωση της επίστρωσης.