Ο Γεώργιος Λύκος καταγόταν από το Χέλι (Αραχναίο) Αργολίδας. Αρχικά ανήκε σε ομάδες κλεφταρματολών, τις οποίες είχε βάλει στόχο ο Αλή Πασάς. Όταν ηττήθηκαν από το γιο του, Βαλή του Μοριά, Βελή Πασά, πολλοί από αυτούς, μεταξύ άλλων ο Κολοκοτρώνης, ο Πετμεζάς, ο Σταματελόπουλος και άλλοι, κατέφυγαν στα Κύθηρα και από εκεί στα λοιπά Επτάνησα. Με την έκρηξη της Επανάστασης επέστρεψε στο Μοριά και ανέλαβε ενεργό δράση. Πολέμησε στην Κόρινθο, στην πολιορκία του Ναυπλίου, στην Αργολίδα, στα Δερβενοχώρια και αλλού. Φέρεται να ήταν αυτός που πυρπόλησε τα παλάτια του Κιαμήλ Μπέη στην Κόρινθο. Ηγήθηκε της μάχης στα Μαύρα Λιθάρια, στις 5 Ιανουαρίου 1823,μαζί με τον Παναγιωτάκη Γεραρή και τον Νικόλα Πετμεζά και τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου πρωτοστατεί στην παράδοση του Ακροκορίνθου. Στη συνέχεια γίνεται φρούραχος στην Κόρινθο. Κατά τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων συντάχθηκε με τον Κολοκοτρώνη, που γνώριζε από την περίοδο που παρέμεινε στα Επτάνησα. Κατά την Καποδιστριακή περίοδο συμμετέχει στην Εθνοσυνέλευση ως εκπρόσωπος της Κορίνθου. Το 1832 όμως, μετά την δολοφονία του Καποδίστρια, αναγκάστηκε να παραδώσει τον Ακροκόρινθο στους Γάλλους. Αν και πήρε το βαθμό του χιλιάρχου και τιμήθηκε αργότερα από τον Όθωνα με τον Αργυρό Σταυρό, δεν αναγορεύθηκε ποτέ στρατηγός, καθώς είχε διαφωνήσει με τον Κουντουριώτη κατά την περίοδο 1823-1825.
Συνολικά πήρε μέρος στις ακόλουθες μάχες:
- Μάχη της Ακράτας (6-8 Ιανουαρίου 1823)
- Β’ πολιορκία Ακροκορίνθου (Οκτώβριος 1823)
- Υπεράσπιση Ύδρας και Σπετσών (1824)
- Επιχειρήσεις για την κατάληψη της Πάτρας (1824)
- Mάχη της Αλωνίσταινας (3 Ιουλίου 1825)
- Μάχη του Χαϊδαρίου (6 Αυγούστου1826)
- Καταδρομική επίθεση στις αποθήκες των Οθωμανών στα Σκούρτα (23 Αυγούστου 1826)
- Μάχη των Τριών Πύργων (20 Φεβρουαρίου 1827)
- Μάχη κοντά στο Μέγα Σπήλαιο (3 Φεβρουαρίου 1827)
- Μάχη στον Αηγιάννη των Τσετσεβών στη Βοστίτσα (17 Ιουλίου 1827)
- Μάχη της Καυκαριάς (26-27 Αυγούστου 1827)