Η νεροτριβή ήταν μια εγκατάσταση που χρησιμοποιούσε τρεχούμενο νερό για να πλένει χοντρά μάλλινα υφαντά (φλοκάτες, χαλιά, κ.λπ.). Ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στα χωριά της Ηπείρου, της Θεσσαλίας και της Στερεάς, και αποτελούσε και τόπο κοινωνικής συνάθροισης για τις γυναίκες.